"Tak właśnie Trump łatwo został zmanipulowany, by rozpocząć katastrofalną wojnę z Iranem "

Wszystko wskazuje na gwałt Trumpa na trzynastoletniej dziewczynie i wygląda na to,

że doszło do co najmniej dwóch napaści

seksualnych na nieletnich nastolatków, jeżeli nie kilka więcej.

---

Nota redakcyjna SOTN: Pamiętajmy, iż ani ukryci chazarscy panowie Trumpa, ani jego widoczni syjonistyczni opiekunowie nie musieli robić nic innego, jak tylko grozić mu artykułem, który następuje (patrz nagłówek powyżej), opublikowanym na pierwszej stronie internetu. To wszystko. A teraz jesteśmy w samym środku prawdziwie apokaliptycznej wojny z Iranem.

Należy też pamiętać, iż opisane poniżej szczegółowo wydarzenia to tylko brudny wierzchołek góry lodowej Trumpa, jeżeli chodzi o jego osobiste i zawodowe zachowanie w trakcie niegdyś BARDZO bliskiej relacji z Jeffreyem Epsteinem. Według insiderów Departamentu Sprawiedliwości, pozostałe 3 miliony akt Epsteina, które jeszcze nie zostały ujawnione, wiszą nad Trumpem niczym Miecz Damoklesa.

Niewielu śledczych Epsteingate zdaje sobie sprawę z tego, iż gdy jeden z głównych podejrzanych — Donald J. Trump — był skrupulatnie przygotowywany przez takich jak prestiżowy chazaryjski adwokat Roy Cohn, wszystko jest dozwolone. I Trump wie, jeżeli to naprawdę oryginalny Trump, a nie sobowtór, iż bliscy współpracownicy Cohna, którzy zorganizowali operację szantażu i łapówkarstwa wobec Epsteina, sporządzili teczkę obejmującą całe jego życie. Zobacz: Donald Trump został potajemnie zamordowany w październiku 1989 roku.

W rzeczywistości połowa dossier Trumpa może być ewidentnie sfabrykowanymi zdjęciami i filmami, fałszywymi nagraniami audio i zdjęciami — o wysoce oszczerczym i kompromitującym charakterze — które można pobrać z internetu jednym naciśnięciem klawisza. Tak właśnie każdy prezydent od czasów JFK był ściśle kontrolowany, by robić i nie robić pewnych rzeczy. Ale ponieważ Trump został uznany za "Moszacza", narzędzia przymusu musiały zostać znacznie rozszerzone i wzmocnione, by zapewnić maksymalny efekt w wyznaczonych momentach... na przykład rozpoczęcie wojny na poziomie Armagedonu na Bliskim Wschodzie. Zobacz: Oto ściśle tajny plan stojący za "MOSZYACHEM" Donaldem J. Trumpem

Ta alternatywna platforma medialna publikuje treści od czasu, gdy Trump po raz pierwszy ogłosił w czerwcu 2015 roku o najbardziej znaczącej serii długo planowanych wydarzeń w Izraelu prowadzących do zniszczenia meczetu Al-Aksa (aby syjoniści mogli zbudować swoją Trzecią Świątynię na Wzgórzu Świątynnym). Jednak aby osiągnąć ten przełomowy cel, który jest również integralną częścią niszczycielskiego projektu Wielkiego Izraela, najpierw trzeba było zidentyfikować "Moshiacha".

Trump otrzymał srebrną koronę Tory
od 163 ortodoksyjnych rabinów, co oznacza, iż jest "Moszacha".

To wszystko oznacza, iż jest bardzo prawdopodobne, iż junta Netanjahu i/lub reżim Trumpa wykorzystają wojnę z Iranem jako przykrywkę do celowego rozbiórki całego kompleksu meczetu Al-Aksa. Bo nic nie porównuje mgły wojny, w której można skutecznie przeprowadzić fałszywy atak na Wzgórze Świątynne, za pośrednictwem skoordynowanej operacji wojskowej IDF/MOSSAD... ... oczywiście obwiniać o niewłaściwą irańską rakietę.

Pamiętajmy, iż słynny na całym świecie Mur Płaczu, na którym każdy prezydent USA musi z czcią położyć rękę, a który oficjalnie nazywany jest Ścianą Zachodnią, znajduje się po zachodniej stronie Wzgórza Świątynnego w Starym Mieście Jerozolimy. To tylko spójność, na pewno.

Stan Narodu 15
marca 2026

Uwaga: To, co następuje, to tylko ułamek skandalicznych materiałów, które są wykorzystywane do kontrolowania i manipulowania prezydentem Trumpem.

---

Czy Donald Trump zgwałcił nieletnią? Oto, co wiemy:

Wszystko, co odkryliśmy na ten temat, przedstawione bez stronniczości, abyście mogli zdecydować

Obrońca Demokracji

Lato 1994 roku

Według złożonego pod przysięgą oświadczenia złożonego w sądzie federalnym, powódka miała trzynaście lat w czerwcu 1994 roku, gdy podróżowała autobusem do Nowego Jorku z zamiarem podjęcia kariery modelki. Nie miała portfolio ani kontaktów. Po odrzuceniu przez uznane agencje, udała się na dworzec autobusowy Port Authority, aby zorganizować podróż do domu.

To właśnie tam, jak powiedziała, podeszła do niej kobieta, która przedstawiła się jako "Tiffany".

Tiffany zaprosiła dziewczynę na imprezy w domu na Manhattanie, gdzie mogła poznać ludzi, którzy mogli rozwinąć jej karierę. I byłaby opłacana za uczestnictwo. Adres to 9 East 71st Street — rezydencja Jeffreya Epsteina na Upper East Side.

W osobnym oświadczeniu pod przysięgą kobieta zidentyfikowana jako Tiffany Doe potwierdziła to zeznanie. Opisywała siebie jako pracownicę Jeffreya Epsteina w latach 1990–2000, którego główną rolą było pozyskiwanie "atrakcyjnych nastoletnich kobiet" na przyjęcia w jego posiadłościach. Oświadczyła, iż poznała powódkę latem w Port Authority i wykorzystała obietnicę możliwości modelingu, by zabrać ją do domu Epsteina. Tiffany Doe wyraźnie stwierdziła, iż zarówno Donald Trump, jak i Jeffrey Epstein zostali poinformowani, iż dziewczynka ma trzynaście lat.

Spotkania z Trumpem

Oświadczenie Jane Doe opisywało cztery imprezy w domu Epsteina tego lata, na których Donald Trump był obecny i prowadził z nią kontakt seksualny. Twierdziła, iż te spotkania nasiliły się.

Podczas pierwszych trzech okazji Trump inicjował kontakt seksualny z powodem. Przy czwartej przypadce, według oświadczenia, Trump przywiązał ją do łóżka, obnażył się i siłą ją zgwałcił. Powódka stwierdziła, iż "głośno błagała" go, by przestał. Twierdziła, iż Trump odpowiedział, uderzając ją otwartą dłonią w twarz i krzycząc, iż zrobi, co zechce.

Deklaracja Tiffany Doe potwierdziła tę wersję. Stwierdziła, iż osobiście była świadkiem wszystkich czterech kontaktów seksualnych między Trumpem a powodem, w tym ostatecznego ataku.

Zarzuty wobec Epsteina

W pozwie opisano także nadużycia ze strony Jeffreya Epsteina. Jane Doe twierdziła, iż Epstein miał z nią kontakt seksualny na dwóch z tych imprez tego lata. Drugi z tych incydentów, jak stwierdziła, miał miejsce po tym, jak została już zgwałcona przez Trumpa. Według oświadczenia Epstein zmusił się do dziewczyny i zgwałcił ją "analnie i waginalnie", mimo jej błagań, by przestał. Twierdziła, iż Epstein uderzył ją zaciśniętymi pięściami, krzycząc, iż to on, a nie Trump, powinien był odebrać jej dziewictwo.

Zagrożenie "Maria"

Oświadczenie Tiffany Doe zawierało jeszcze jedno zarzut, który stał się kluczowym elementem sprawy. Oświadczyła, iż była świadkiem sytuacji, w której Trump zmusił zarówno trzynastoletnią powódkę, jak i dwunastoletnią dziewczynkę znaną jedynie jako "Maria" do wykonania mu seksu oralnego, po czym fizycznie znęcał się nad obojgiem dzieci.

Po napaściach, według obu oświadczeń, Trump i Epstein grozili, iż powódka i jej rodzina zostaną skrzywdzeni fizycznie lub zabici, jeżeli kiedykolwiek ujawni, co się wydarzyło. Aby wzmocnić wiarygodność tej groźby, Trump rzekomo powiedział powódce, iż powinna milczeć, jeżeli nie chce "zniknąć jak Maria" — dwunastolatka, której powódka twierdziła, iż nigdy więcej nie widziała po tym spotkaniu.

To właśnie ta groźba, jak twierdziła powódka, sprawiła, iż milczała przez ponad dwie dekady. Odniesienie do Marii — dziecka, które było obecne, a potem po prostu zniknęło — działało nie jako abstrakcyjne ostrzeżenie, ale jako demonstracja: tak właśnie spotykają dziewczynki, które nie podporządkowują się.

Trzeci świadek, zidentyfikowany jako Joan Doe, złożył oświadczenie, w którym stwierdził, iż w roku szkolnym 1994–1995 — zaledwie kilka miesięcy po domniemanych napaściach — powódka zwierzyła się jej ze znęcania się. (To zeznanie miało na celu wykazanie, iż relacja ta powstała ponad dwie dekady przed wejściem Trumpa do polityki).

---

Odyseja prawna

Zarzuty opisane w tych oświadczeniach nie trafiły do sądu federalnego w prosty sposób. Droga od początkowego złożenia do ostatecznego wycofania obejmowała trzy oddzielne skargi w dwóch jurysdykcjach w ciągu siedmiu miesięcy — trajektoria ta była ukształtowana przez błędy proceduralne, kwestie wiarygodności oraz ciężar związany z wyborami prezydenckimi.

Wniosek w Kalifornii

Pierwszy pozew został złożony 26 kwietnia 2016 roku w Sądzie Okręgowym Stanów Zjednoczonych dla Centralnego Dystryktu Kalifornii. Powódka złożyła wniosek sam z siebie, bez reprezentacji prawnej, pod nazwiskiem Katie Johnson. W pozwie Trump i Epstein w 1994 roku zarzucali gwałt i napaść, ale w maju 2016 roku został oddalony przez sędziego magistrackiego z powodów proceduralnych — technicznych niedoborów w składaniu wniosków oraz braku uzasadnionej podstawy ustawowej dla powoływanych roszczeń. Oddalenie sprawy przebiegło bez szkody, pozostawiając powódowi swobodę do ponownego rozpatrzenia.

Przeprowadzka do Nowego Jorku

Powód następnie zatrudnił Thomasa Francisa Meaghera, adwokata patentowego z New Jersey, który przyznał, iż nie miał wcześniejszego doświadczenia w sprawach dotyczących napaści seksualnej. Meagher później stwierdził, iż podjął się sprawy po przeczytaniu o sytuacji powoda w internecie i poczuł się zobowiązany do pomocy. 20 czerwca 2016 roku pozew został ponownie złożony w Południowym Dystrykcie Nowego Jorku — jurysdykcji, w której miały miejsce domniemane przestępstwa — jako sprawa nr 1:16-cv-04642.

Ta wersja była znacznie bardziej rozwinięta. Wprowadził złożone przysięgę oświadczenia Tiffany Doe i Joan Doe, zarzucał zarzuty takie jak gwałt, niewłaściwe zachowania seksualne, napaść, pobicie i bezprawne powięzienie, a także powołał się na jurysdykcję różnorodności na podstawie tego, iż powód był obywatelem Kalifornii, podczas gdy pozwani mieli swoją bazę w Nowym Jorku.

Centralną przeszkodą prawną był termin przedawnienia. Pięcioletnie okno w Nowym Jorku w rozpatrywaniu roszczeń o napaść seksualną dawno się skończyło. Prawnicy powoda argumentowali za odroczeniem na podstawie przymusu — iż groźby śmierci składane przez Trumpa i Epsteina nieustannie pozbawiały powoda wolności woli niezbędnej do wniesienia sprawy, a przymus ten nigdy nie ustał. Powołali się na precedensy z Nowego Jorku wspierające zasadę, iż okres przedawnienia może zostać wstrzymany, gdy przymusowe zachowanie pozwanego uniemożliwia powódowi złożenie wniosku.

Ostateczne złożenie wniosku i nowy pełnomocnik

30 września 2016 roku, na pięć tygodni przed wyborami prezydenckimi, pozew został ponownie złożony po raz trzeci jako sprawa nr 1:16-cv-07673. Powódka rozszerzyła swój zespół prawny o Lisę Bloom, prawniczkę zajmującą się prawami ofiar i komentatorkę prawną, oraz Cheneya Masona, adwokata obrony karnej, najbardziej znanego z roli w zespole obrony Casey Anthony. Ta ostateczna wersja dodała zarzut zniesławienia przeciwko Trumpowi w odpowiedzi na jego publiczne oświadczenia, iż zarzuty są "kategorycznie fałszywe" i "motywowane politycznie".

Problem Norma Lubowa

Wiarygodność pozwu mocno nadszarpnęła, gdy The Guardian poinformował, iż początkowe zgłoszenia były powiązane z Normem Lubowem, byłym producentem telewizyjnym, który wcześniej pracował dla Jerry Springer Show i miał historię wygłaszania sensacyjnych twierdzeń o osobach publicznych. Osoba używająca pseudonimu "Al Taylor" — której dane kontaktowe wiele źródeł wskazuje jako należące do Lubowa — reprezentowała powoda i udostępniła mediom nagranie wideo kobiety opowiadającej o zarzutach gwałtu, żądając miliona dolarów za nagranie. Te ujawnienia dały kampanii Trumpa silną linię obrony. Jego przedstawiciele nazwali pozew "fikcją" i "całkowitą fałszerstwem".

Jednak powiązanie z Lubowem nie uwzględnia tego, co wydarzyło się po początkowym zgłoszeniu w Kalifornii. Sprawa została ponownie złożona jeszcze dwukrotnie, za każdym razem z większą prawniczą pretensją. Trzech różnych prawników — Meagher, Bloom i Mason — przypisało do tej sprawie swoją reputację zawodową. Zorganizowano konferencję prasową. Złożono w sądzie federalnym złożone zaprzysięgi oświadczenia wielu świadków.

Gdyby pozew był jedynie fałszacją zorganizowaną przez byłego producenta brukowców, trudno wyjaśnić, dlaczego trzech doświadczonych prawników naraziłoby swoją reputację na szali i dalej ją promowało. Prawnicy zawsze weryfikują roszczenia swoich klientów. Albo dlaczego powód wytrwawałby przez siedem miesięcy i trzy zgłoszenia w dwóch jurysdykcjach. I choć Lubow początkowo zaprzeczał dziennikarzom, iż jest "Al Taylor", później w 2024 roku potwierdził Snopesowi, iż pomagał oskarżycielowi i promował te twierdzenia, potwierdzając, iż oskarżyciel jest prawdziwą osobą.

Co potwierdzało, a co nie

Meagher przez cały czas utrzymywał, iż powódka była prawdziwą osobą — spotkał się z nią osobiście i szeroko komunikował się z nią za pośrednictwem wideokonferencji. Lisa Bloom również potwierdziła, iż jej interakcje z powódką były uzasadnione. Złożone pod przysięgą zeznania Tiffany Doe i Joan Doe pozostały niezakwestionowane w aktach, ponieważ sprawa nigdy nie przeszła do fazy odkrywania dowodów, gdzie mogłyby zostać przetestowane.

Poza bezpośrednimi zeznaniami, dziennikarze śledczy zauważyli, iż metodologia sprawcy opisana w oświadczeniach — rekrutacja wrażliwych dziewcząt poprzez obietnice pieniędzy i pracy modelki, wykorzystanie kobiety od załatwiania, prywatne miejsce zamieszkania — była zgodna z wzorcami operacyjnymi później ustalonymi w procesie Epsteina na Florydzie w 2008 roku, gdzie ofiary opisywały niemal identyczne taktyki rekrutacyjne stosowane przez współpracowników, takich jak Sarah Kellen. (Nota redakcyjna: Sarah = Tiffany?)

Była też kwestia samych zagrożeń. Prawnicy powoda publicznie oświadczyli, iż Jane Doe otrzymała "liczne groźby" podczas trwania procesu — groźby na tyle poważne, iż odwołano planowaną konferencję prasową i ostatecznie całkowicie porzuciło sprawę.

Z punktu widzenia logiki śledczej, istnienie długotrwałego zastraszania mających na celu uciszenie skarżącego rodzi własne pytanie: decyzja o groźbie świadkowi niesie ze sobą istotną odpowiedzialność karną i nie jest ryzykiem zwykle przyjmowanym wobec twierdzenia uznawanego za sfabrykowane.