Według najnowszego rankingu Top 1000 World Banks 2026, opublikowanego na początku lipca przez prestiżowy brytyjski magazyn The Banker, aż siedem z dziesięciu największych banków świata pochodzi z Chińskiej Republiki Ludowej.
Co więcej, wszystkie te instytucje znajdują się pod kontrolą państwa, co stanowi odzwierciedlenie szerszej strategii Pekinu mającej na celu zbudowanie potęgi finansowej zdolnej do rywalizacji z systemem opartym na amerykańskim dolarze.
Wielka czwórka na czele stawki
Na szczycie globalnego zestawienia nieprzerwanie króluje Industrial and Commercial Bank of China (ICBC), którego aktywa osiągnęły zawrotną sumę 7,59 biliona dolarów. Ta potężna instytucja zatrudnia ponad pół miliona pracowników i generuje roczne przychody przekraczające 220 miliardów dolarów. Kolejne miejsca na podium zajmują odpowiednio China Construction Bank (CCB) oraz Agricultural Bank of China (ABC), podczas gdy czwartą pozycję utrzymuje Bank of China (BOC), specjalizujący się w operacjach międzynarodowych.
Dopiero na piątym miejscu pojawia się pierwsza instytucja z Wall Street – JPMorgan Chase, będący największym bankiem w Stanach Zjednoczonych. W pierwszej dziesiątce znalazły się jeszcze tylko dwa amerykańskie banki: Bank of America (szósta pozycja) oraz Citigroup (ósme miejsce). Zestawienie zdominowane przez podmioty chińskie uzupełniają China Development Bank, China Agricultural Development Bank oraz debiutujący w czołówce Postal Savings Bank of China.
Rozmiar kontra rentowność
Skala dominacji chińskiego sektora bankowego staje się jeszcze bardziej widoczna przy porównaniu łącznych aktywów. Instytucje z Państwa Środka dysponują w tej chwili aktywami o wartości 54,8 biliona dolarów, co stanowi ponad dwukrotność sumy zgromadzonej przez banki amerykańskie (około 25 bilionów dolarów). Taka dysproporcja wynika w dużej mierze z odmiennego modelu funkcjonowania i roli, jaką banki pełnią w chińskiej gospodarce.
Należy jednak zauważyć wyraźną różnicę w profilu działalności. Podczas gdy chińskie banki budują swoją pozycję w oparciu o gigantyczny wolumen aktywów i wsparcie dla krajowej gospodarki, amerykańskie instytucje finansowe przez cały czas wykazują wyższą rentowność i większe marże zysku. Dla Pekinu jednak to właśnie skala operacji i wielkość kapitału Tier 1 są głównymi narzędziami budowania globalnych wpływów.
Finanse jako funkcja państwa
Sukces chińskich banków w międzynarodowych rankingach nie jest dziełem przypadku, ale wynikiem długofalowej strategii, której kontynuację zatwierdziło w marcu 2026 roku Ogólnochińskie Zgromadzenie Przedstawicieli Ludowych. Nowy plan finansowy na lata 2026-2030 jednoznacznie określa sektor finansowy jako funkcję bezpośrednio służącą interesom państwa, odchodząc od traktowania go wyłącznie jako narzędzia wspierającego rozwój gospodarczy.
Ambicje Pekinu sięgają znacznie dalej niż tylko dominacja w zestawieniach branżowych. Zbudowanie globalnej potęgi finansowej do 2030 roku ma stanowić fundament dla szerszych działań geopolitycznych. Potężny sektor bankowy jest niezbędny do wspierania de-dolaryzacji handlu międzynarodowego oraz przyspieszenia procesu internacjonalizacji juana. Instytucje takie jak Bank of China, obecne w ponad sześćdziesięciu państwach, pełnią rolę bramy dla chińskiego kapitału i finansują potężne projekty infrastrukturalne w ramach Inicjatywy Pasa i Szlaku.
Może Cię zainteresować:
Chiński bank centralny bije rekordy zakupów złota: na drodze do de-dolaryzacji
Ekspansja zagraniczna chińskich gigantów finansowych jest ściśle skorelowana z innymi działaniami mającymi na celu zabezpieczenie interesów ekonomicznych kraju. Od masowych zakupów złota przez Ludowy Bank Chin, po rozwój alternatywnych systemów płatniczych w ramach bloku BRICS, chińskie banki stanowią główny wehikuł transformacji, która ma uodpornić Państwo Środka na potencjalne zachodnie sankcje. Budowa niezależnej architektury finansowej, w której kluczową rolę odgrywają giełdy w Szanghaju i Hong Kongu, nie byłaby możliwa bez potężnego zaplecza w postaci największych banków świata.
Pozycja, jaką wypracowały chińskie instytucje finansowe, jasno wskazuje, iż globalny układ sił w sektorze bankowym uległ trwałej zmianie. Dominacja w rankingu The Banker to zaledwie wierzchołek góry lodowej w procesie budowania nowego, wielobiegunowego systemu finansowego, w którym zasady gry będą w coraz większym stopniu dyktowane przez instytucje z siedzibą w Pekinie i Szanghaju.
Źródła:
- South China Morning Post, “Chinese banks dominate top 10 list as state lenders push global expansion”, 9 lipca 2026.
- The Banker, “Top 1000 World Banks 2026”, lipiec 2026.
- Xinhua News Agency, “Financial sector to serve real economy, national strategy”, marzec 2026.
- OMFIF, “China’s path to financial superpower status”, czerwiec 2026.
Leszek B. Ślazyk
e-mail: [email protected]
