Ostatni krzyk postmodernizmu albo dlaczego sztuczna inteligencja niszczy stare książki. W związku ze wznowieniem powieści „2666” Roberto Bolaño

Bolaño chyba nie dbał o etykietki. Jednak ustawiczne odkształcanie świata przedstawionego – zasadniczo zachowującego wygląd „prawdziwego świata”, ale gęsto przeplecionego szczegółami, których w nim nie ma i nie było – stawia go blisko postmodernistów. Różnica polega na braku eksperymentów formalnych.