I doczekałeś się Kraku
i córa twoja Wanda
królewna celtycka*
co „niymca” nie chciała –
za (w…)
bo jego za męża
nigdy by nie miała!
Za okupanta raczej –
kultury swej, zwyczajów,
ziemi…
- demokracji dla wolnych
wolności dla nas!!
Kimże On dziś?!
Czakram oddycha…**
- kopce mocy przodków
budzone!
Na łonie gwiaździstej Europy
- płomień oczyszczenia…
i smok prasłowiański
w komnacie
pod zamkiem;
strażnik dziedzictwa
twej ofiary;
ognistym oddechem
znów spala
karykatury!
Klejnot królewskiego
miasta –
On
i My, z małej – Wielkiej, Polski
i de javu historii.
*Reinterpretacja
**Tutaj jako ahistoryzm legendy
